كوچك درب‌دار كه درون آن تعداد زيادى تخم گياه وجود دارد ، در هر ميوه حدود چهارصد تا پانصد عدد تخم وجود دارد . اين گياه معمولا در جاهاى مخروبه و اراضى باير قبرستانها و اراضى متروكه در اغلب مناطق اروپا و نواحى با آب‌وهواى مديترانه‌اى شمال آفريقا و آسيا مىرويد ، در ايران در نواحى اطراف تهران ، كرج ، ييلاقات اطراف تهران و دامنه‌هاى كم‌ارتفاع البرز و در رودبار و در آذربايجان اطراف تبريز ، بين آستارا و اردبيل يا كليبار و در مناطق مركزى در اراك و تفرش و در گرگان در كوه شاهوار و حاجىلنگ در ارتفاع 2500 مترى و بين اردبيل و خلخال ديده مىشود . دو نوع ديگر از اين گياه در ايران مىرويد ، يك ساله و چندساله كه در اين بخش احتياج به ذكر آن نمىباشد . طبيعت آن : گرم و خشك است . تركيب شيميايى : روغن ثابت - هيوسيامين - هيوسين - آتروپين - نشاسته خواص درمانى : 1 - خوردن نيم تا يك گرم از آن آرام‌بخش و ضد تشنج است ، براى رفع سرفه‌هاى تشنجى و برونشيت مزمن و دردهاى عصبى مفيد است ، براى درمان هيجانات و هيسترى ( حمله ، ترس ) و احساس چنگ‌زدگى در معده و داءالرقص مؤثر مىباشد ، قابض و خشك‌كننده است ، مردمك چشم را باز مىكند و مانع سيلان و جريان رطوبت‌ها به طرف چشم مىشود ، درد مفاصل و سياتيك را تسكين مىدهد ، مخدر و منوم و قاطع نزف الدم از هر عضو و سيلان رحم و مسكّن صداع مزمن و خواب‌آور است . 2 - نيم تا يك گرم از آن را بكوبيد و با عسل يا شراب مخلوط نموده بخوريد . براى تسكين درد